ตอนที่ 239 ไป๋หว่าน-หากเป็นลิขิตสวรรค์ (3)

ไป๋หว่านกลืนน้ำลายด้วยความตระหนก นางย่อกายคารวะแล้วกล่าวว่า “ฟ่านหลางจวิน ข้าแซ่ไป๋ ติดตามท่านพี่มาแล้วหลบหนีพวกโจรเร่ร่อนจนพลัดหลง หากท่านช่วยส่งข้ากลับไปได้ ย่อมต้องมีของตอบแทนอย่างงามแน่นอนเจ้าค่ะ”

“พลัดหลงรึ” ฟ่านกงเยี่ยนหวนนึก “คงเป็นเพราะกองโจรเร่ร่อนกลุ่มเมื่อครู่ทำให้ตกใจกระมัง” เขาแบ่งขบวนคน สั่งให้ชายฉกรรจ์ครึ่งหนึ่งควบม้าไล่ตามไป “พวกเจ้าตามไปต่อ หากพวกมันไม่ยอมจำนน ก็ฆ่าทิ้งให้หมด ลงมืออย่างระมัดระวัง อย่าให้กระทบคนทั่วไป”

“ขอรับ”

ชายฉกรรจ์เหล่านั้นดูท่าทางดุร้ายเหี้ยมเกรียม ทว่ากลับเชื่อฟังคำสั่งของเขายิ่งนัก ต่างพลิกตัวขึ้นม้าแล้วควบตะบึงจากไปจนฝุ่นตลบ

ฟ่านกงเยี่ยนแหงนมองท้องฟ้าพลางกล่าวว่า “ประเดี๋ยวฝนน่าจะตก ท่านพี่ของนายหญิงแซ่อะไรชื่อใด ข้าจะส่งคนไปสืบดู”