ตอนที่ 230 มอบฐานะอันชอบธรรม

อาบน้ำชำระกายเสร็จก็ถูกสวมเสื้อคลุมตัวนอกของบุรุษตัวหนึ่งให้ สวมอยู่บนร่างนางราวกับเสื้อคลุมชั้นนอกตัวโคร่งที่ไม่พอดีตัว ร่างคนถูกห่อหุ้มไว้มิดชิดจนเผยออกมาเพียงศีรษะ นอนหงายขดตัวอยู่บนตักของจ้าวโยวถงอย่างสะลึมสะลือ สายตามิอาจห้ามใจให้เลื่อนไปยังขมับของเขา เส้นผมสีขาวสองสามเส้นเหล่านั้นยิ่งมองใต้แสงไฟก็ยิ่งเด่นชัด บุรุษสังเกตเห็นสายตาของนาง จึงลูบหน้าท้องน้อยของนางพลางเอ่ยว่า “ดูไม่ดีเลย ประเดี๋ยวจะถอนทิ้งเสีย”

“มิได้ดูไม่ดีสักหน่อย” น้ำเสียงของนางแหบพร่า น้ำคำแผ่วเบาไร้เรี่ยวแรง เพียงแต่พลันรู้สึกว่าสิบปีที่เขาโตกว่านางนั้นอยู่ที่ใดกัน เขามีผมขาวแล้ว…