ตอนที่ 215 ประเมินตนเองสูงไป

“พิธีบวงสรวงไท่ซาน…?” นางชะงักไป เอ่ยถามเสียงเบา “เจ้าได้ยินเรื่องนี้มาจากที่ใดหรือ”

น้องสาวลูกพี่ลูกน้องคนรองหยุดหมุนตัว “ข้างนอกเขาก็เล่าลือกันทั้งนั้นเจ้าค่ะ ใคร ๆ ก็รู้กันหมด อ้อ… พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ช่วงนี้ท่านไม่ได้ก้าวเท้าออกจากประตูเรือน ย่อมไม่เคยได้ยินเป็นแน่”

ทว่า… คนข้างกายของนางล้วนเป็นคนจากในวัง แม้แต่พวกนางก็ไม่เคยเอ่ยถึงมาก่อน

ช่างเถิด นางส่ายหน้าน้อย ๆ พลางเอ่ย “ในเมื่อถึงเวลานั้นต้องสวมใส่ ก็จงกลับไปเก็บพับไว้ให้เรียบร้อยเถิด ค่ำมืดดึกดื่นเช่นนี้ ระวังจะเปรอะเปื้อนเอา” “จริงด้วยเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้ากลับก่อนนะเจ้าคะพี่สาว” เด็กสาวก้าวเท้าวิ่งออกไปในทันใด แพรเงาจันทร์ทอประกายระยับวับวาวใต้แสงไฟ

จงลิ่งอี๋ส่ายหน้าปฏิเสธพัดกลมที่นางกำนัลยื่นส่งมาให้ แล้วเอ่ยถามเสียงเบา “พวกเจ้ารู้เรื่องนี้หรือไม่”

“เรียนนายหญิง บ่าวทราบเจ้าค่ะ”