ตอนที่ 211 ฝันร้ายราตรีสงัด

ยามค่ำคืน จงลิ่งอี๋อยู่เป็นเพื่อนต้นไม้แห้งเพื่อรอฝน รอจนกระทั่งนางตื่นขึ้นก็ยังคงไม่มีฝนตกลงมา ต้นไม้แห้งให้คำมั่นเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าต้องมีแน่นอน นางพยักหน้า ทว่าในใจกลับคิดไปแล้วว่ามันกำลังเฝ้ารอสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

ลืมตาขึ้นมา ความมืดมิดเงียบสงบผิดไปจากยามปกติ คนข้างกายไม่กอดนางไว้อย่างที่หาได้ยาก เขานอนหงายอยู่ด้านข้าง ส่งเสียงลมหายใจกระชั้นถี่

นางยันกายขึ้น หลังจากปรับสายตาเข้ากับความมืดได้แล้วก็เห็นราง ๆ ว่าเขาดูไม่สงบเลยสักนิด คิ้วขมวดแน่น ศีรษะขยับไหวเล็กน้อย คล้ายฝันถึงสิ่งใดที่ต่อต้านขัดขืนอย่างยิ่ง สองมือที่วางทาบอยู่บนหน้าท้องกำแน่นเป็นหมัด บุรุษเป็นเช่นนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังฝันร้าย จงลิ่งอี๋ลุกขึ้นนั่ง รู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง