ตอนที่ 198 เป็นเช่นนั้นแล้วอย่างไร

“ลิ่งอี๋ รีบมานี่เร็วเข้า” เปาซีเสียนร้องเรียกนาง จงลิ่งอี๋ค่อย ๆ เดินเข้าไป จงหลงหรี่ตาลงครึ่งหนึ่งมิได้ไหวติง แม่เลี้ยงก้มหน้าเอ่ยว่า “พ่อของเจ้าบอกว่าหิว ข้าเห็นว่าน่าจะยังมีทางรอด เพียงแต่หมอหลวงจากไปแล้ว หากจะไปเชิญมาอีกคงต้องเปลืองแรง มิสู้ไปตามท่านหมอที่ร้านสมุนไพรเฉาจ๋อตรงตรอกข้าง ๆ มาตรวจดูเถิด ได้ยินว่าเปิดมาหลายปีแล้ว ฝีมือมิเลวเลย”

นางพยักหน้ารับคำ หันไปสั่งการนางกำนัลว่า “ในเรือนมีเรื่องมาก เจ้าจงไปบอกให้องครักษ์ข้างนอกช่วยเดินไปสักเที่ยวเถิด” ส่วนตนเองย่อกายนั่งลงบนม้านั่งกลมตัวเดิม เพียงชั่วครู่ ก็เห็นลิ่งเหม่ยกับเหยียนอี๋เดินเคียงกันเข้ามา เด็กทั้งสองสีหน้าหวาดกลัวและเคร่งเครียด ฝีเท้าลังเล ด้วยถูกแม่นมด้านหลังดันตัวให้เดินเข้ามา