กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยื่นมือไปแตะเงาของเขาแผ่วเบา ปลายนิ้วเพิ่งสัมผัส ชายหนุ่มคล้ายรับรู้ได้จึงเงยหน้ามองมา “ตื่นแล้วหรือ” เขาเดินเข้ามานั่งข้างกายนาง แสงสลัวรางเลือนพร่าเส้นกรอบอันแข็งกร้าวของเขาให้แลดูนุ่มนวล บั่นทอนเจตจำนงไปจนสิ้น นางมองดูเขาเข้ามาใกล้ตาค้าง เขาโน้มศีรษะลงมาจุมพิตก่อนเป็นอันดับแรก เย็นเยียบเล็กน้อย จากนั้นจึงคลอเคลียข้างแก้ม
มือที่เพิ่งแอบแตะเงาเมื่อครู่ถูกจับขึ้นมา มิทราบว่าเขาควักกำไลหยกวงหนึ่งออกมาจากที่ใด นำมาสวมเข้ากับข้อมือเรียวเล็ก
“นำหยกเมล็ดที่ผลิตจากทางตะวันตกมาทำเป็นทรงกลมเกลี้ยง หยกชิ้นนี้ขาวดั่งไขมันสัตว์ตัด ช่างเหมาะกับเจ้ายิ่งนัก” เขาพินิจมองซ้ายขวาด้วยความพึงพอใจยิ่ง