กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตำราในมือพลัดตกลงบนหัวเข่าโดยไม่รู้ตัว เขาเอ่ยถามย้อนว่า “ไม่เป็นพระสนม แล้วเจ้าจะเอาเช่นไร”
จงลิ่งอี๋ซุกมือทั้งสองไว้ในแขนเสื้อกว้าง ยืนตัวตรงพลางก้มหน้าลงเล็กน้อย “มิเอาเช่นไร การหย่าขาดเป็นผลดีต่อทุกคนเจ้าค่ะ”
“ข้าถามเจ้าว่าหลังหย่าขาดแล้ว เจ้าคิดจะติดตามข้าอยู่เช่นนี้ไปตลอดรึ”
นางพยักหน้า “เช่นนี้ก็มิมีสิ่งใดไม่ดีเจ้าค่ะ”
จ้าวโยวถงยกตำราออก ใบหน้าเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น ยื่นมือไปหานาง “มานี่” กลางฝ่ามือมีมือขาวผ่องอันแผ่วเบาวางทาบลงมา นางมิได้มองเขา สีหน้าคล้ายยังคงขบคิดเรื่องนี้อยู่ และอาจจะกลับคำเสียเมื่อใดก็ได้
นิ้วโป้งลูบไล้หลังมืออันเนียนละเอียด กุมมือของนางดึงให้มานั่งลงข้างกายตน ขาแนบขา ไหล่ชิดไหล่