ตอนที่ 167 ถูกบีบบังคับ

“อย่าฟังอีกเลย เชื่อฟังนะ” จ้าวโยวถงจุมพิตที่ขมับของนาง ริมฝีปากเย็นเฉียบ บนใบหน้าของนางไร้น้ำตา มีเพียงความตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด

จงหลงกระตุกมุมปากคลานเข่าไปข้างหน้าพลางกล่าวว่า “ฝ่าบาท ฝ่าบาทต้องอยู่ห่างสตรีผู้นี้ให้ไกลนะพ่ะย่ะค่ะ สตรีผู้นี้คือความอัปมงคล เกรงว่าจะส่งผลร้ายต่อโชคชะตาแคว้น ก่อเกิดภัยพิบัติเยี่ยงเปาสือและเม่ยสี่”

เขาใช้แรงปิดหูนางไว้แน่น ตัดใจไม่สนใจการดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลังของนาง แขนเหล็กตระกองกอดร่างนั้นไว้ในอ้อมอก ไม่ยอมให้นางมองจงหลงอีกแม้แต่แวบเดียว

คิ้วตาเย็นเยียบดุจเทพสังหารแห่งทะเลโลหิต ราวกับร่างโชกเลือด ทั่วทั้งโถงเงียบสงัด ขันทีคุกเข่าหมอบราบกับพื้น ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย