ตอนที่ 160 ก้มหน้ายอมรับผิด

จงลิ่งอี๋ถูกจูบจนตื่น

ในปากถูกทั้งขบกัดทั้งดูดดึง อุดแน่นจนหายใจไม่ออก นางส่งเสียงครางแผ่วเบาออกมาจากลำคอ อ่อนระทวยไปทั้งร่าง ศีรษะอยากจะขยับสักนิดทว่ากลับถูกบางสิ่งขวางกั้นไว้ ง่วงงุนจนต้องสะกดกลั้นครั้งแล้วครั้งเล่า หายใจไม่ออกจริง ๆ ริมฝีปากถูกอมดูดไม่รู้จบ ปีกจมูกขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย ถึงกระนั้นก็ยังไม่อาจผ่อนลมหายใจได้ทัน

ครั้นทนต่อไปไม่ไหวแล้ว นางจึงลืมตาทั้งสองข้างขึ้น โทสะที่ยังตื่นไม่เต็มตากับความน้อยเนื้อต่ำใจพลุ่งพล่านขึ้นมา ออกแรงผลักบุรุษบนร่าง บุรุษผู้นั้นหลับตาจุมพิตอย่างเร่าร้อนคลั่งไคล้ เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงผลักไส สองมือก็ออกแรงกอดแน่นยิ่งขึ้น