ตอนที่ 151 หนวกหูแทบตาย

ราตรีกาลยาวนานแสงเทียนสลัวราง ชายหนุ่มกระซิบกระซาบเสียงแผ่ว เล่าเรื่องราวตามผู้คนในย่านที่ความยึดติดกลายเป็นจิตมาร วาจาพร่ำกระซิบชวนให้เคลิบเคลิ้ม จงลิ่งอี๋ค่อย ๆ ซบลงบนแผงอกอันหนักแน่น กระทั่งผล็อยหลับสนิทไป มือที่ลูบแผ่นหลังไม่เคยหยุดลงตั้งแต่ต้นจนจบ รอจนนางหลับลึกแล้ว จึงค่อยอุ้มขึ้นส่งเข้าไปในผ้าห่มนวม

จ้าวโยวถงนอนลงข้างกายนาง หวนนึกถึงการกระทำและเรื่องราวต่าง ๆ ของนางแต่วัยเยาว์ที่สูญเสียมารดา ความยึดติดที่มีต่อท่านแม่นั้นลึกซึ้งเกินไป สิ่งอื่นใดเพียงมองผ่านตาก็มิอาจเข้าไปในใจได้ จงหลงไอ้เฒ่าสารเลวผู้นี้ มีลูกสาวเพียงคนเดียวกลับเลี้ยงดูให้ดีมิได้

เด็กสาวโง่เขลา เอารวมทุกสิ่งเก็บงำไว้ในใจ มองดูท่าทางเหม่อลอยไร้วิญญาณของนางเมื่อครู่ คงเป็นเพราะใส่ใจในคำพูดของเขาที่ว่าไม่มียมโลกกระมัง