กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มือของนางถูกเขากุมไว้แน่น ยิ่งพยายามชักมือกลับก็ยิ่งถูกกุมแน่น จงลิ่งอี๋ร้องไห้ออกมาอย่างอ่อนแรง ทั้งอับอายจนไม่รู้จะหลบไปที่ใด นางด่าด้วยเสียงแหบพร่าอย่างจับใจความได้ไม่ชัดว่า “คนหยาบคาย...”
“ด่าได้ดี ดูท่าเจ้าจะเรียนรู้แล้ว” เขายิ้ม ก่อนก้มลงจุมพิตนาง คิ้วของนางขมวดแน่น มิอาจแบกรับไหว