ตอนที่ 129 ฝันกลางวันว่ามีครรภ์

สายตาของจางจือชิวเหลือบมองไปยังห้องข้าง ๆ ปากก็อดกระซิบเสียงเบาไม่ได้ว่า “พวกเราวันนี้นับว่าประหลาดแท้ ไฉนถึงได้มาเจอกับเรื่องพวกนี้เข้าได้—หืม?” นางหันไปมองสหายที่นั่งอยู่ตรงข้าม สีหน้าของจงลิ่งอี๋ดูไม่ค่อยดีนัก กำลังยกชาขึ้นดื่ม จึงเอ่ยว่า “เจ้าไม่ชอบฟังเรื่องพวกนี้ พวกเราก็ไปกันเถิด”

พ้นออกมาจากร้านค้า มองไปแต่ไกลก็เห็นหน้าร้านน้ำชาแห่งหนึ่งถูกคนของที่ว่าการล้อมไว้ กำลังขับไล่ผู้คนที่เดินผ่านไปมาซึ่งรี่เข้าไปมุงดูความครึกครื้น จากข้างในมีคนสองคนเดินหามแคร่หามออกมา ด้านบนคลุมด้วยผ้าสีขาว ด้านใต้พองนูนขึ้นเป็นรูปทรงประหลาด ครั้นสายลมยามบ่ายพัดผ่านวูบหนึ่ง จงลิ่งอี๋ก็รู้สึกหนาวเยือก ร่างทั้งร่างสั่นสะท้าน จึงค่อยเข้าใจว่านั่นคือรูปทรงของคน นางตายเสียแล้ว