ตอนที่ 104 ด่าอีกคำสิ

“เดี๋ยวก็ชินไปเอง ข้าไม่ถือสา”

เสียงแค่นหึดังขึ้นเหนือศีรษะ แววตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความดูแคลน สีหน้าดูไม่น่ามองนัก ทว่าจงลิ่งอี๋กลับคิดว่า มิสู้ตอบตกลงกับจ้าวเหิงหย่วนเสียเลย รอให้เขาย้ายมาอยู่ที่นี่ ชายผู้นี้ก็จะไม่มาอีก ถึงเวลานั้นค่อยก่อเรื่องขึ้นมาอีกสักหน่อย ทะเลาะกันสักสองสามครั้ง ด้วยนิสัยเอาแต่ใจของคนผู้นี้ เขาย่อมต้องโกรธจนจากไปแน่ เมื่อตนทำให้เขาโกรธจนจากไปได้ นางก็จะแสร้งป่วย ปิดประตูไม่พบผู้ใด

คิ้วเรียวเลิกขึ้นเล็กน้อย วิธีนี้ใช้ได้