ตอนที่ 102 เยี่ยมไข้จับชู้

จ้าวโยวถงไร้วาจา สายตาจับจ้องติดตรึงอยู่ที่กายนางตลอดเวลา ทอดมองได้ไม่กี่ลมหายใจก็ใคร่อยากยกมือขึ้นลูบคลำ ให้เหงื่อออกเสียหน่อย อาการป่วยก็น่าจะดีขึ้นแล้ว นางกำลังคิดสิ่งใดอยู่ หลุบตาคิ้วลู่ ริมฝีปากเม้มแน่น นี่แสดงว่าค่อนข้างตึงเครียด นางกลัวเขา

กลัวเขาย่อมเป็นเรื่องปกติแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีผู้ใดไม่กลัวเขา ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงเด็กสาวในห้องหอเช่นจงลิ่งอี๋ ช่วงก่อนหน้านี้เขาสะกดกลั้นใจไม่มา ยามว่างเว้นได้ไปยังหกกรม ศาลต้าหลี่ และสำนักตรวจการ ที่ทางซึ่งพอจะไปเดินดูได้ล้วนไปวนเวียนมาจนทั่ว สุดท้ายหยุดอยู่ใต้เจดีย์หินองค์นั้นที่วัดหลงซิง หวนนึกถึงค่ำคืนเทศกาลโคมไฟที่พบนาง

ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนอันจอแจ ดั่งเด็กสาวที่หลงทาง สีหน้าท่าทางเคว้งคว้างไร้ที่พึ่ง ช่างน่าเวทนานัก