เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
งานเลี้ยงที่จวนกั๋วกง แขกและเจ้าภาพต่างรื่นรมย์ถ้วนหน้า จงลิ่งอี๋กล่าวคำอำลากับจางจือชิวและท่านป้าอยู่ข้างรถม้า พลันหันกายหมายจะขึ้นรถม้า สายตาก็สบประสานเข้ากับฮูหยินหลิวผู้นั้นที่อยู่เยื้องไปทางด้านหลัง สีหน้านางพลันไหววูบ จึงมองไปยังแม่นมที่อยู่ด้านหลังนางโดยสัญชาตญาณ ใครจะรู้ว่าแม่นมผู้นั้นพอเหลือบเห็นนางเข้า ก็มีสีหน้าตื่นตระหนก รีบก้มหน้าลงทันที
แปลกประหลาดยิ่งนัก นางมุดเข้าไปในรถม้า เลิกม่านไผ่ออกเล็กน้อยเพื่อแอบมอง ฮูหยินหลิวกับแม่นมก็หันหลังกลับ มุดหายเข้าไปในกลุ่มคนที่กำลังรอขึ้นรถม้า
นางเคาะหลังมือตนเองอย่างไม่รู้ตัว ช่างเป็นสองคนที่แปลกประหลาดยิ่งนัก ท่าทางดูมีเรื่องในใจชัด ๆ แปลกพิลึกแท้ นางแทบไม่เคยพบหน้าฮูหยินบ้านนี้มาก่อน เหตุใดพอเห็นหน้านางจึงทำราวกับเห็นผีเช่นนี้ ไม่แน่ว่าอาจมีความลับอยู่จริง ๆ