กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ณ ตำหนักรุ่ยซือ ฮ่องเต้ยังคงตรวจฎีกาอยู่ ขันทีรีบก้าวขึ้นหน้ามากระซิบบอกด้วยเสียงเบา “ฝ่าบาท มีข่าวมาจากถนนซีฮวาแจ้งว่า พอนายหญิงกลับไปก็ล้มป่วยลงขอรับ ขณะนี้หมอหลวงกำลังตรวจรักษาอยู่”
ชายหนุ่มถือพู่กันเขียนอักษรต่อไปอย่างสงบนิ่ง “รู้แล้ว ถอยออกไปเถิด”
ภายในโถงมีเพียงเสียงจรดพู่กันของเขาดังขึ้นเป็นครั้งคราว เงาสะท้อนในน้ำหมึกที่ยังไม่แห้งบนจานฝนหมึกข้างกาย เผยให้เห็นสันกรามที่ขบเกร็งของชายหนุ่ม สีหน้าของเขาเย็นชาเคร่งขรึม นิ้วมือบีบพู่กันแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว ท่วงท่าตวัดเขียนของเขาเชื่องช้าและมั่นคงยิ่ง จนกระทั่ง... “เปรี๊ยะ”
พู่กันในมือหักสะบั้นออกเป็นสองท่อน เขาคล้ายกำลังสะกดกลั้นสิ่งใดอย่างสุดกำลัง สีหน้าเขียวคล้ำ ชั่วพริบตาถัดมาก็ทุบหมัดลงบนโต๊ะหนังสืออย่างรุนแรง