เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จดหมายยังคงสอดไว้ในสาบเสื้อของนางเสมอ อาหารกลางวันกินอยู่เพียงลำพัง จูไป่เอ่ยว่า “ฮ่องเต้ยังทรงตรวจฎีกาอยู่ในห้องหนังสือ ทรงให้ท่านกินก่อนเจ้าค่ะ” จงลิ่งอี๋ก้มหน้าคีบเม็ดข้าว ไม่ตอบสนองอันใด ฮ่องเต้จะประทับอยู่ที่นี่อีกนานเท่าใด หากจ้าวเหิงหย่วนมาอีกจะทำเช่นไร หลายวันมานี้เขามักจะมาร่วมรับสำรับอยู่เรื่อย ๆ
นางอุ้มความกระสับกระส่ายไว้จนถึงอาหารเย็น ลูบจดหมายในสาบเสื้อ รู้สึกว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะเปิดอ่าน บัดนี้วุ่นวายเกินไป เกรงว่าจะมีผู้ใดโผล่เข้ามาขัดจังหวะกะทันหัน อีกทั้งยังกลัวว่าท่านตาท่านยายจะไม่ล่วงรู้เรื่องราวภายใน แล้วจะถูกจดหมายของนางทำให้ตื่นตระหนกไม่เป็นสุข
อาหารเย็นนางก็รับประทานในห้องรับสำรับเพียงลำพังเช่นกัน ได้ยินว่าฮ่องเต้เสด็จกลับเข้าสู่วังหลวงไปแล้วตั้งแต่ช่วงบ่าย ในใจจึงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าพระองค์คงไม่เสด็จกลับมาอีกแล้ว