กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไปเยี่ยมลิ่งอี๋”
เขานั่งลง พลางหยิบเกี๊ยวนึ่งชิ้นหนึ่งโยนเข้าปากอย่างคุ้นมือ เป็นไส้ผักกูดหน่อไม้ฤดูใบไม้ผลิ รสชาติสดใหม่เบาบาง ไทเฮาทรงเห็นจนชินตาแล้ว “ให้คนไปเอาตะเกียบมาสักคู่เถิด หากเจ้าหิวก็ไปกินเสีย ไม่ต้องรีบร้อนมาหาข้าที่นี่”
“ยุ่งมาตลอดช่วงเช้า จึงแวะมาเยี่ยมดูท่านแม่ขอรับ”
เขาโบกมือปฏิเสธตะเกียบที่ส่งมาให้ แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมือ “ท่านแม่จะไปเยี่ยมพระชายาอวี้อ๋องหรือขอรับ”
“ก็ต้องไปดูเหิงหย่วนด้วยสิ เหตุใดจึงเกิดเพลิงไหม้ใหญ่โตเช่นนี้ สืบพบสิ่งใดแล้วบ้างหรือยัง”
“ขณะนี้ยังไม่มีขอรับ เพียงแต่ท่านแม่จะไปเยี่ยมที่ใดหรือ สามหลางกำลังยุ่งอยู่กับการสืบคดีที่จวน ส่วนพระชายาอวี้อ๋องมิได้อยู่ในจวน ย้ายไปพักชั่วคราวที่อื่นแล้ว”
“ที่อื่นหรือ นางไปอยู่ที่ใดเล่า”