ตอนที่ 57 ผิดต่อธรรมเนียม

มือใหญ่สองข้างกุมสองข้างแขนของสตรีไว้ แล้วยกร่างนางขึ้นมาในคราเดียว เปลี่ยนจากท่านอนเป็นกึ่งนั่งพิงอยู่บนเบาะนุ่ม จงลิ่งอี๋ยังคงเหม่อลอย เบื้องหน้าก็ปรากฏน้ำผสมน้ำผึ้งขึ้นมาหนึ่งชาม นางมิทันได้ใคร่ครวญก็รีบรับมา สองมือประคองก้นชามไว้แผ่วเบา พลันรู้สึกไร้เรี่ยวแรงจนมือตกวูบลง ดีที่จ้าวโยวถงมิได้ปล่อยมือออกทั้งหมด จึงมิถึงขั้นทำชามยาคว่ำ

ชายหนุ่มมิเอ่ยคำใด ยื่นชามไปข้างหน้า จงลิ่งอี๋หดตัวถอยหลัง จนกระทั่งท้ายทอยแนบชิดกับหมอนนุ่มหมดทางถอย ขอบชามก็แตะลงที่ริมฝีปากนางแผ่วเบา

ดวงตาที่เพิ่งตื่นได้มินานยังคงงัวเงีย ตาดำตาขาวกระจ่างใสช้อนขึ้นมองเขา มีความมิเข้าใจอยู่บ้าง ทว่ามิดล้าเอ่ยปาก

สุรเสียงของชายหนุ่มมิยอมให้ขัดขืน “ดื่มเสีย”