ตอนที่ 52 ปฏิบัติแตกต่าง

“วันนั้นที่หอพาน แม่นางน้อยตระกูลจาง—”

คำพูดลังเลในปากของหานเจิงเพิ่งจะเริ่มต้น ก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงแว่วมาจากทางเดินเส้นเล็กด้านข้างอย่างเฉียบไว เขาเป็นทหาร การฟังเสียงจำแนกคนเฉียบคมยิ่งนัก สายตายังมิทันได้หันไปยืนยัน ศีรษะก็ก้มลง ร่างกายหันขวับไป ประสานมือคารวะ “ฝ่าบาท”

สายตาเย็นชาของจ้าวโยวถงกวาดผ่านศีรษะของเขาไป แล้วทอดลงบนร่างของจงลิ่งอี๋ที่ก้มศีรษะอยู่เช่นกัน

หญิงสาวย่อเข่าคารวะ “ฝ่าบาททรงพระเจริญเพคะ” เมื่อครู่มิใช่ว่าฮ่องเต้อยู่กับไทเฮาที่ศาลาร่วมฝันหรือ ไฉนเพลานี้ถึงได้บังเอิญประจวบเหมาะปะทะหน้ากันเช่นนี้เล่า

จ้าวโยวถงมิได้ตอบรับคนทั้งสอง “ไปตรงนั้น” เขาก้าวเท้าเดินไปยังเก๋งน้อยเมื่อครู่

จงลิ่งอี๋ยกชายกระโปรงขึ้น หัวใจทั้งดวงแขวนลอยเต้นระทึก เข้าไปในเก๋งแล้วมิกล้านั่ง มีเพียงฮ่องเต้พระองค์เดียวที่ประทับนั่งบนม้านั่งกลม “นั่งสิ ยืนบื้อทำอันใด”