กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ข้า... พอจะขอร้องพระชายา ให้ช่วยข้าพบโหวฮั่นสักคราได้หรือไม่เจ้าคะ...”
จงลิ่งอี๋สีหน้าชะงักไปเล็กน้อย “เหตุใดจึงต้องพบเขา?”
“ข้า... ข้า...” หลี่ลั่วอิงดึงชายกระโปรงสีแดงเพลิงเอาไว้ ดวงตาเป็นประกายสุกใสยิ่ง “ข้าพึงใจโหวฮั่น อยากถามเขาดูว่า จะพอมีใจให้ข้าบ้างหรือไม่”
ดวงตาดั่งดอกบัวอันสงบนิ่งเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
นางคาดไม่ถึงว่าเด็กสาววัยนี้จะใจกล้าถึงเพียงนี้ รอบด้านล้วนเป็นนางกำนัลในวังและขันที ลูกสาวและรุ่นเยาว์ของเหล่าขุนนางทั่วทั้งเปี้ยนจิงที่ยังมิได้ออกเรือนต่างก็อยู่ที่นี่ การลอบพบชายนอกเรือนตามลำพัง หากมีเรื่องอื้อฉาวอันใดแพร่งพรายออกไป ออกจากอุทยานฉงหลินไปยังมิทันถึงหนึ่งชั่วยาม อย่าว่าแต่เปี้ยนจิงเลย แม้แต่นอกเปี้ยนจิงก็คงเลื่องลือไปทั่วแล้ว