เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เรื่องที่บังเอิญพบฮ่องเต้ในวันนี้ นางสั่งกำชับลวี่จู๋เด็ดขาดมิให้แพร่งพรายออกไป แม้จะกะทันหันและแปลกประหลาดพิกล แต่ก็ไม่คิดถึงมันอีก
ทั้งสองเพิ่งจะก้าวเข้าสู่จวน ก็เห็นแม่นมจวงเดินกระสับกระส่ายอยู่ด้านในประตู เมื่อเห็นทั้งสองกลับมา จึงพุ่งตรงเข้ามาพลางเอ่ยว่า “คุณหนู ทางจวนตระกูลจงมีจดหมายด่วนมาเจ้าค่ะ คุณหนูรองบอกว่าท่านรองเสนาบดีจะรื้อสวนหว่านทิ้งเพื่อสร้างใหม่”
รอบด้านพลันไร้ซึ่งสรรพเสียงในชั่วพริบตา เสียงแหลมสูงสายหนึ่งหวีดก้องในรูหู ในคลองจักษุหลงเหลือเพียงใบหน้าอันร้อนรนของแม่นม นางเพิ่งกลับมาจากข้างนอก แม้จะบอกว่าไปเที่ยวเล่นทว่าก็เหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก อารมณ์นับว่าสงบราบเรียบอยู่ แต่บัดนี้พอถูกข่าวร้ายสะเทือนฟ้าฟาดใส่ โลหิตปราณปั่นป่วน ร่างกายอ่อนยวบเป็นลมล้มพับลงในอ้อมอกของลวี่จู๋
“คุณหนู! คุณหนู!”