ตอนที่ 34 เหน็บหนาวผอมบางเงียบเหงา

หลายวันต่อเนื่องหลังวันขึ้นปีใหม่ จงลิ่งอี๋กับจ้าวเหิงหย่วนต่างยุ่งอยู่กับการไปร่วมงานเลี้ยงสารพัด ไม่ว่าจะเป็นจวนกั๋วกงแห่งนั้นหรือจวนเจ้าเมืองชั้นโหวแห่งโน้น ในสายตาของเหล่าสตรีชั้นสูงในเมืองหลวง ทั้งสองคนคือแบบฉบับของคู่สามีภรรยาที่ภายนอกชื่นมื่นทว่าในใจเหินห่าง คือแบบฉบับของคู่เวรคู่กรรมโดยแท้

ทั้งสองแสร้งทำประหนึ่งไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ทั้งยังได้อานิสงส์จากคำพูดของจ้าวเหิงหย่วนในวันนั้นที่ว่าจะใช้ชีวิตคู่ด้วยดี ยามอยู่ข้างนอกเขาจึงถึงกับแสดงท่าทีเคารพรักภรรยาอยู่บ้าง จนทำให้ผู้คนไม่น้อยต้องเหลียวมองด้วยความประหลาดใจ

ในวันขึ้นห้าค่ำเดือนอ้าย จ้าวเหิงหย่วนรับคำเชิญไปดื่มสุราที่จวนของหานเจิง จงลิ่งอี๋นอนพักอยู่ในเรือนของตนเอง หลังเหน็ดเหนื่อยติดต่อกันมาหลายวันจนเรี่ยวแรงอ่อนล้าแทบหมดสิ้น นางจึงนอนสะลึมสะลือจะหลับแหล่มิหลับแหล่อยู่บนตั่ง