ตอนที่ 15 บุปผาเหมยแห่งตำหนักเฟิ่งอี๋

ในยามค่ำคืนนางลืมตาตื่นอยู่จนไม่รู้ว่ายามใด ได้ยินเพียงเสียงหลับใหลอย่างแผ่วเบาของอิ๋นหงบนตั่งตัวเล็กด้านนอก นาน ๆ ครั้งจะมีเสียงนกกลางคืนขับขานอย่างก้องกังวานเป็นพิเศษดังแว่วมาสองสามเสียง และมิรู้ว่าเป็นนกอันใด ครั้นหลับตาลงเพียงชั่วครู่ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของลวี่จู๋และอิ๋นหงที่ด้านนอก

ผ่านไปอีกวันหนึ่ง

หลังยามบ่ายภายในตำหนักเฟิ่งอี๋อบอวลด้วยไออุ่นชวนให้เคลิบเคลิ้ม มวลบุปผาสารพัดสีสันที่ฟูมฟักขึ้นในเรือนอบอุ่นถูกจัดวางเรียงรายสูงต่ำทั่วทั้งโถง จงลิ่งอี๋นั่งอยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น รู้สึกเลือนรางว่ากลิ่นหอมของมวลดอกไม้เช่นนี้คล้ายคลึงกับฤดูวสันต์

ถ้วยชาบรรจุน้ำเพริลลาไว้ ยามที่นางมายังตำหนักของไทเฮา มักจะเป็นเครื่องดื่มต้มสารพัดอย่างที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย น้อยครั้งนักที่จะได้ดื่มชา