ตอนที่ 14 พ่อลูกประจันหน้า

ใบหน้าที่ชวนให้เหนื่อยหน่ายระคนหวาดกลัวนี้ ในสายตาของนางกลับแปรเปลี่ยนเป็นอีกใบหน้าหนึ่งในชั่วอึดใจ ใบหน้านั้นดูอ่อนเยาว์มีชีวิตชีวายิ่งกว่า ทั้งยังขาวผ่องและสูงศักดิ์กว่า ในสายตาของเขา ยามที่สบตากันซึ่งมีอยู่ไม่บ่อยนักมักแฝงความไม่พึงพอใจอยู่บ่อยครั้ง เขากำลังไม่พอใจอะไรในตัวนางอีก นางไม่อยากล่วงรู้ และไม่แยแสด้วยซ้ำ

บิดาของนางพ่นลมหายใจหนักหน่วงออกมาทางจมูก พร้อมกับส่งเสียงอืมในลำคอ นางเข้าใจความหมายของเขาดี นี่เป็นการแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขากำลังไม่สบอารมณ์ นางนั่งลงบนเก้าอี้พนักโค้งริมประตู ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็รู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาเสียแล้ว

“เรียกเจ้ากลับมา มิได้มีเรื่องอื่นใด ท่านแม่ของเจ้าบอกว่าเจ้าไม่อยากช่วยเหลือ”