เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 351 บทเพลงอันเศร้าสลด (3)
“เดี๋ยวก่อน” โจวเสวี่ยเฟิ่งตะโกนเสียงดัง “ข้านี่แหละคือคนที่นางชอบที่สุด ถึงจะฆ่าเหล่ากุ่ยก็ต้องให้ข้าลงมือเอง คนอื่นไม่มีสิทธิ์” พูดจบ โจวเสวี่ยเฟิ่งก็ชักขลุ่ยออกมา แล้วเป่ามันขึ้น
นางเตรียมจะทำร้ายอสูรปลาหมึก
แต่ทว่านางยังประเมินความสามารถของอสูรปลาหมึกต่ำเกินไป เพียงเห็นหนวดเส้นหนึ่งของอสูรปลาหมึกยื่นออกมา กลับพ่นของเหลวเหนียวข้นออกมาสายหนึ่ง กระแทกเข้าที่แขนของน้าหิมะเฟิ่งเต็ม ๆ ชั่วพริบตาเดียว น้าหิมะเฟิ่งก็ราวกับถูกกระแทกอย่างรุนแรง ร่างถอยหลังอย่างรวดเร็ว สุดท้ายเสียหลักล้มลงกับพื้น กลิ้งไปหลายตลบ
“น้าหิมะเฟิ่ง ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม” เยว่เย่าเหว่ยรีบวิ่งเข้าไปอย่างร้อนรน ถามด้วยความเป็นห่วง
ตอนนี้เราถึงได้รู้ว่าน้าหิมะเฟิ่งได้ตกอยู่ในอาการหมดสติไปแล้ว ดูท่าอสูรปลาหมึกนี่มันเก่งจริง ๆ แม่เจ้า ข้าเริ่มปวดหัวขึ้นมาทันที