เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 349 บทกวีอันเศร้าสลด (1)
หลูอี้ซิงเห็นฟู่เหลาซานกับสุ่ยเหล่าเอ้อร์ต่อสู้ในน้ำอย่างกล้าหาญไร้ความกลัว ก็อยากอวดฝีมือมานานแล้ว ติดเพียงไม่มีคู่ต่อสู้ จะให้เขาสู้กับพวกเราสองคนก็ไม่ได้เสียหน่อย?
ตอนนี้พอมีลูกเรือพุ่งขึ้นมาหลายคน หลูอี้ซิงย่อมต้องอวดฝีมือเต็มที่
"แม่ง ขึ้นมาให้หมด ขึ้นมาให้หมดทุกตัวเลยไอ้พวกเวร!" หลูอี้ซิงตะโกนโหวกเหวกพลางโบกหมัดไม่หยุด "แม่งเอ๊ย พ่อนี่ทีละมือล้มได้ทีละคน ไอ้เวรเอ๊ย"
พอเสียงยังไม่ทันขาด ก็มีสามคนพุ่งขึ้นมาก่อน คนพวกนี้ตัวยังเปียกโชก แต่ละคนถือมีดฟันแบบพิเศษ เหมือนมีดฟันคนที่พวกมาเฟียใช้กันเป๊ะ ๆ
พวกมันไม่พูดพร่ำทำเพลง ฟันตรงเข้าหาพวกเราเลย
"ขึ้นมาสิ ขึ้นมาสิ ไอ้เวรเอ๊ย วันนี้ถ้าไม่ฟันพวกแกให้ล้ม พ่อนี่ไม่แซ่หลู!" ไม่รู้ว่าหลูอี้ซิงเกิดบ้าอะไรขึ้น ตอนนี้ตื่นเต้นราวกับกินยาบ้า กระโดดโลดเต้นอยู่ตลอด