กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 338 สามมหาเส้นทางเดินสายกลาง
หลูอี้ซิงพูดว่า “ผมเดาว่าพี่คนนี้หน้าตาอัปลักษณ์เกินไป เจ้านั่นเลยไม่ถูกชะตากับหน้านี้ เลยคายหัวออกมาแล้วกินแต่เนื้อบนตัว ผมกินไก่ก็ไม่เคยกินหัวเลย”
ไอ้หมอนี่ก็ไม่รังเกียจความน่าขยะแขยงเลย
“ไปกันเถอะ” ผมพูด “ระวังหน่อย ผมว่าศพนี้อยู่นี่อย่างน้อยก็หนึ่งสัปดาห์แล้ว เจ้านั่นอาจจะมาอิ่มท้องที่นี่แล้วก็จากไป ตอนนี้คงยังไม่ถึงเวลาออกหาอาหารของมัน”
หลูอี้ซิงก็พยักหน้า “อือ รีบไปรีบไป”
แกร๊ก แกร๊ก!
ไม่นึกเลยว่าเราจะเพิ่งก้าวไปข้างหน้าได้ก้าวเดียว ก็ได้ยินเสียงแกร๊กแกร๊กดังมาจากข้างหน้าอย่างน่าตกใจ เสียงนี้มันน่ากลัวฉิบหายจริงๆ พวกเราสี่คนชะงักอยู่กับที่ทันที มองหน้ากันไปมาอย่างงุนงง