กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 311 ราชันผีหญ้า
เรามุ่งหน้าเดินต่อไป
ที่นี่เป็นโถงกว้างขวางทีเดียว พวกเราเดินไปสิบกว่ากว่าเมตรแล้วก็ยังไม่ชนกำแพงด้านไหนเลย ทำให้ใจผมหวั่นกลัว เปรตเถอะ สร้างพระราชวังใต้พิภพใหญ่ขนาดนี้ต้องใช้แรงมหาศาลแค่ไหนกัน
ยังไม่ต้องพูดถึงโลงสำริดที่ปักลึกลงไปถึงก้นดิน แค่สิ่งก่อสร้างใต้ดินที่ตั้งอยู่ได้ไม่ถล่มลงมาหลายปีขนาดนี้ ในสมัยนั้นค่าก่อสร้างคงจะนับว่าแพงลิ่วแล้วกระมัง
อีกทั้งอาคารใหญ่ขนาดนี้ข้างในก็โล่งกว้าง ถึงพวกเราจะเดินไปทั่วบริเวณกว้างขนาดนี้แล้ว แต่ก็ไม่เจออะไรอื่นเลย ผมคิดในใจว่า หรือว่าเงินของเจ้าของสุสานถูกใช้ไปกับเจ้าสิ่งนี้หมด เลยไม่มีเงินซื้อเครื่องเซ่นไหว้แล้วกระมัง
ต้องบอกว่าความคิดนี้ของผมช่างไร้เดียงสาเสียจริง
ปัง!