กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 231 ผมคือหนุ่มเทพ
พอพูดจบ ใบหน้าผีสองใบก็ยื่นออกมาจากในประตูอย่างรวดเร็ว ทำเอาผมกับเสี่ยวหงสะดุ้งโหยง
ให้ตายสิ ไม่คิดเลยว่ายมทูตจะซ่อนตัวอยู่หลังประตู นั่นก็หมายความว่าระยะระหว่างเรากับยมทูตมีแค่ไม่กี่เซนติเมตร
มองยมทูตผ่านระยะไม่กี่เซนติเมตรนั้นมันถึงเรียกว่าตื่นเต้นของแท้ ยมทูตตนนี้หน้าตาเหมือนปีศาจในไซอิ๋ว ใบหน้าเต็มไปด้วยก้อนกล้ามเนื้ออูมๆ อ้วนจ้ำม่ำ จะว่าเป็นสัตว์ก็ไม่ใช่สัตว์ จะว่าเป็นคนก็ไม่ใช่คน
โดยเฉพาะผีน้อยที่หันหน้าเข้าหาผมตนนี้ บนใบหน้ามันมีกระดูกงอกออกมาไม่น้อย ดันให้ใบหน้าที่น่าเกลียดอยู่แล้วบิดเบี้ยวไปกันใหญ่
แต่โชคดีที่ตอนนี้เราติดยันต์ล่องหนกันแล้ว มันจึงมองไม่เห็นเราเลย
ยมทูตสองตนนั้นมองไม่เห็นเราเลยยังงงๆ อยู่ “ทำไมไม่มีใครเลยล่ะ”