เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 230 ตำหนักอู๋ฉาง ยันต์บดบังปราณหยิน
แท่นมองบ้านเกิดนี้หันหน้าไปทางทิศตะวันตก เพราะสวรรค์อยู่ทางทิศตะวันตก นรกจึงถูกจัดวางไว้ทางทิศตะวันออก เมื่อหันมองไปทางตะวันตกจึงสามารถมองเห็นทุกสิ่งในโลกมนุษย์ได้
ผมแหงนมองไปทางทิศตะวันตก พบว่าโลกนี้ก็เป็นเพียงลูกกลมเล็ก ๆ ลูกหนึ่ง และแท่นมองบ้านเกิดนี้ดูราวกับรู้ว่าบ้านเกิดของผู้ตายอยู่ที่ใด ผมเห็นชัดเลยว่าลูกกลมนั้นขยายออกไปเรื่อย ๆ สุดท้ายสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าผมก็คือบ้านเกิดของผมเอง
ราวกับมีเครื่องฉายภาพเครื่องหนึ่งกำลังฉายทุกสิ่งของบ้านเกิดออกมา
ตอนนี้เป็นเวลาราวห้าโมงเช้าถึงหกโมงเช้า ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง พ่อแม่ผู้ขยันขันแข็งเปิดประตูบ้านออกแล้ว ตอนนี้พวกเขาดูแก่ลงกว่า ตอนที่ผมจากพวกเขามาไม่น้อย บนหัวไม่รู้ว่าเพิ่มผมขาวไปตั้งแต่เมื่อไร