เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 แขวนตัวเองที่กิ่งตะวันออกเฉียงใต้
เพราะสิ่งที่แขวนอยู่บนเชือกนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นศพของหวังเจิ้งหลง! ดวงตาทั้งสองข้างของหวังเจิ้งหลงเบิกโพลงกว้าง มีแววไม่ยอมจำนนเต็มใบหน้า ดวงตาขาวโพลนจ้องเขม็งมาที่ผม ดูจากสภาพแล้ว คงตายมาสิบกว่าวันได้แล้วมั้ง? เนื้อบนร่างกายเน่าเปื่อยแล้ว มีหนอนแมลงวันหล่นลงมาจากตัวเป็นระยะ ๆ
ไม่แปลกใจเลยที่หวังเจิ้งหลงตกใจจนแทบเสียสติ ใครเห็นศพของตัวเองก็ต้องตกใจกันทั้งนั้นแหละ
นี่ต้องเป็นวิชาภาพลวงแน่ ๆ พอเราเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ ก็ต้องถูกวิชาภาพลวงเข้าโดยไม่รู้ตัว เลยทำให้เห็นสิ่งที่ถูกเสกขึ้นมา
เจ้าเย่าเจียเจวี๋ยเป็นพวกอยากรู้อยากเห็นสุด ๆ เห็นพวกเราตกใจกันหมด ก็พากันเข้ามาใกล้ อยากดูว่ากันว่ามีอะไรแขวนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่
ผมยื่นมือออกไปขวางเย่าเจียเจวี๋ยไว้ทันที พูดกับเย่าเจียเจวี๋ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หยุด อย่าเข้ามาใกล้!”
ผมรู้ว่าถ้าเจ้าเด็กนี่เห็นศพของหวังเจิ้งหลงอีกครั้ง ก็ต้องเป็นลมอีกแน่ ๆ ถึงตอนนั้นผมก็ต้องแบกมันไปอีก