0156

⬢⬢⬢

ตอนที่ 156 ทีมงานมรณะ (2)

ผมชะงักไปครู่หนึ่ง “แกนี่มันกล้าหาญจริง ๆ! แกมั่นใจได้ยังไงว่าคนบ้านนั้นจะเชื่อแก? แถมยังบอกอีกว่าปู่ของเขามีบุญคุณต่ออาจารย์ของแก ถ้าบังเอิญตาแก่คนนั้นยังมีชีวิตอยู่ ถึงตอนนั้นมันจะอธิบายยังไง”

“แกไม่เข้าใจก็แล้วไปสิ?” หลูอี้ซิงเอ่ย “ต่อให้ตาแก่นี่จะเลวแค่ไหน ชีวิตนี้เขาก็คงเคยช่วยเหลือคนอื่นไว้แน่ ถ้าถามถึงรายละเอียด ผมก็แค่บอกว่าความลับสวรรค์มิอาจเปิดเผยก็ไล่เขาไปได้แล้วไม่ใช่หรือไง?”

ให้ตายสิ ตอนนี้ผมถึงเพิ่งเข้าใจว่าที่แท้ประโยค ‘ความลับสวรรค์มิอาจเปิดเผย’ น่ะ มันเป็นคำที่พวกนักพรตพูดไม่ออกแล้วเอามาใช้หลอกคนนี่เอง

“ถ้าอย่างนั้น รถคันนั้นก็เป็นรถที่แกซื้อมาจริง ๆ สินะ?” ผมถาม

หลูอี้ซิงส่ายหน้า “ไม่ใช่ ผมเช่ามาคันละสามร้อยกว่าบาทต่อวัน เจ็บใจจะตายไปเลย”