0151

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 พี่สาวหูเยว่เฉี่ยว

เวลาผ่านไปเร็วมาก ผมรู้สึกว่ายังไม่ทันได้เรียนอะไรเลย ปีแรกของมัธยมปลายก็จบลงแล้ว พริบตาเดียวก็ขึ้นปีสอง

ผมจำได้แม่นเลยว่าปีนั้นเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนของมัธยมปลายปีสอง ไอ้หมอเย่าเจียเจวี๋ยอยากหาความตื่นเต้น เลยรวบรวมเพื่อนนักเรียนชายหญิงในห้องเดียวกันหลายคนไปปีนเขาด้วยกัน

ภูเขาลูกนั้นมีชื่อเสียงมากแถบบ้านเรา เขาว่ากันว่าในยุคราชวงศ์ชิงมีขุนนางใหญ่คนหนึ่ง พอเกษียณกลับบ้านเกิดก็มาฝึกวิชากับนักพรตบนภูเขานี้ ต่อมาฝึกจนสำเร็จผล มีคนตัดฟืนขึ้นไปเห็นขุนนางใหญ่ยุคราชวงศ์ชิงคนนั้นเหยียบเมฆก้อนหนึ่งลอยขึ้นไปบนฟ้า

ผมเดาว่าเรื่องนี้สิบมีแปดเก้าเป็นเรื่องแต่งขึ้นมา ในโลกนี้จะมีเซียนที่ไหนกัน ถ้ามีเซียนจริง เครื่องบินบินขึ้นไปบนฟ้าทำไมถึงมองไม่เห็นล่ะ?

แน่นอนว่าผมเป็นคนแรกที่หมอเย่าเจียเจวี๋ยชวน คนที่ถูกชวนด้วยก็มีหลัวเซิงเหมินกับผมและหลี่เจี้ยนเหริน เพียงแต่หลี่เจี้ยนเหรินเป็นเด็กผู้ชายที่ชอบความสงบเลยไม่ได้ไปกับเรา