0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 วิญญาณร้ายน้ำผี (2)

แน่นอนว่าหน้ามนุษย์บนกำแพงนั้นล้วนเกิดจากรอยน้ำ ถ้ามองแวบแรกก็เหมือนหน้าผีที่น้ำตาไหลเป็นเลือด ตาโตสองข้าง ปากแยกกว้าง

ที่น่ากลัวที่สุดคือดวงตาคู่นั้น ไม่คิดว่าบนดวงตาคู่นั้นจะมีงูขาวสองตัวพันอยู่ เมื่อสักครู่ตอนที่หนังสือพิมพ์ถูกดึงออกมา งูสองตัวนั้นตกใจ สวบหนึ่งก็กระโดดออกมาจากกำแพง ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อกี้ซุนเต๋อหนาตกจากเตียง เกรงว่าตอนนี้ซุนเต๋อหนาคงถูกงูสองตัวนั้นกัดไปแล้ว

งูสองตัวนั้นหลังจากร่วงลงมาก็รีบหนีไปอย่างเร่งร้อน แทบจะชั่วพริบตาก็หาช่องกำแพงมุดเข้าไปได้

ซุนเต๋อหนาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าเปียกชื้นบนกำแพงนั้น หายใจไม่สม่ำเสมอพูดว่า “เชี่ย หน้านี้... หน้านี้เป็นหน้าของใคร?”

หน้าของใคร? นี่มันหน้ากำแพงต่างหาก ฉันขำไม่ออก

“เธอลองดูดี ๆ รู้จักหน้านี้ไหม” หลัวเซิงเหมินพูดอย่างเย็นชา

ซุนเต๋อหนาส่ายหน้า “ฉันไม่รู้จักเลย ใครจะไปรู้ว่าหน้านี้เป็นหน้าของใคร”