0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 วิญญาณร้ายน้ำผี (1)

ซุนเต๋อหนาดื่มมากเกินไปเลยไม่เข้าใจเลยว่าสิ่งสกปรกที่ผมพูดถึงหมายถึงอะไร คิดว่าผมล้อเขาเล่น ตอนนั้นเองเขาก็ยิ้มกว้างเผยฟันออกมา “เอ้อ ไม่มีทางเลย บ้านผมไม่เหลือผู้หญิงสักคนแล้ว เหลือแค่ย่าแก่ ๆ คนเดียว เอ้อ น่าสงสารย่าผมจริง ๆ!”

พอพูดถึงย่า น้ำตาสองสายของซุนเต๋อหนาก็ไหลลงมาอีกครั้ง แล้วเขาก็รินเหล้าอีกแก้ว อึก ๆ ดื่มจนหมด

สุดท้ายเหล้าก็เหมือนกลายเป็นหยดน้ำตา ไหลลงมาตามใบหน้าปล๊อก ๆ

“ซุนเต๋อหนา ไป ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน” ผมเห็นว่าซุนเต๋อหนาดื่มมากจริง ๆ ก็เข้าไปกอดเอวเขาแล้วพยุงขึ้น พอพยุงขึ้นมาได้ ซุนเต๋อหนาก็ร้องไห้โฮเสียงดังลั่น ฟังเสียงร้องไห้ของเขาแล้ว ในใจผมก็เริ่มรู้สึกสงสารขึ้นมาเหมือนกัน