กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 คนเล่นผี
ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า น้ำไม่ไหลลงไร่นาคนอื่น คนของเราก็ต้องให้เราจัดการเอง
คาดว่าเธอเองก็คงไม่อยากให้พวกเราสองคนต้องซวยไปด้วย เพราะการฆ่าดวงวิญญาณผู้ล่วงลับสักดวงถือเป็นการผูกพยาบาท
อันที่จริงผมไม่แคร์ที่จะฆ่ากุมารอัปมงคลเพิ่มอีกสักตัวแล้ว ผลกรรมที่ผมก่อไว้ก็มากพอแล้ว กุมารอัปมงคลตัวเล็ก ๆ แทบไม่มีผลอะไรกับผม แต่ในเมื่อเยว่เย่าเหว่ยอยากลงมือจัดการด้วยตัวเอง ผมก็สนองความปรารถนาของเธอสักข้อเถอะ จะได้ไม่ต้องมาแค้นผมอะไรทำนองนั้น
ผมจึงยื่นมีดสั้นให้เยว่เย่าเหว่ยโดยไม่ลังเล
เยว่เย่าเหว่ยย่อตัวลงอีกครั้งด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน มองกุมารอัปมงคลแวบหนึ่ง ส่ายหน้าด้วยสีหน้าเจ็บปวด แล้วยกมีดสั้นขึ้น...