เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 พ่อคนนี้หลอกกันหนักมาก
“เจ้าหนูน้อย เมื่อเจ้าเห็นข้อความนี้ ก็แสดงว่าข้ายืนยันได้แล้วว่าเจ้าหาไม่เจอข้าแน่ นี่ไม่ใช่การเล่นซ่อนหา ข้าเตือนเจ้า นี่ไม่ใช่การเล่นซ่อนหา”
“ส่วนเหตุผลที่จากไป ข้าบอกได้แค่ว่าความลับสวรรค์มิอาจเปิดเผย ภายภาคหน้าจะได้พบกันอีกหรือไม่ก็ต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของวาสนา ค่ายกลสองชุดนี้เราได้ร่วมมือกันวางไว้สำเร็จแล้ว จะเปิดได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า”
“ผีเฒ่าครึ่งท่อนสองตัวนี้ยกให้เจ้าจัดการเอง มันเป็นของที่เจ้าต้องสังเวยเพื่อเป็นศิษย์ของเต๋าหอชมทัศนีย์ ถนอมตัวไว้ด้วย เหล่ากุ่ย…”
แม่เจ้า!
ตอนนั้นข้าอยากจะทรุดนั่งลงร้องไห้อยู่แล้ว ตาแก่ดี ๆ แบบนี้ก็จากไปแบบนี้? พ่อนี่ยังไม่รู้ชื่อแกด้วยซ้ำ?
ที่น่าแค้นที่สุดคือ เหล่ากุ่ยยกผีพิการสองตัวนี้ให้ข้าจัดการเองงั้นหรือ?
ให้ตายเถอะ รู้อย่างนี้ต่อให้ตีให้ตายข้าก็ไม่มาเกี่ยวข้องกับสองตัวนี้หรอก แม่เจ้านี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว