0013

⬢⬢⬢

ตอนที่ 13 ประจัญผีเฒ่าครึ่งท่อน

กว่าของบนโต๊ะจะใกล้หมดจนผมกินเกือบหมดนั่นแหละ เหล่ากุ่ยถึงได้หัวเราะหึ ๆ พูดขึ้นมาว่า “พอแล้ว พอแล้ว อย่ากินต่อเลย เหลือไว้ให้ข้าบ้าง...”

ผมถึงได้วางตะเกียบลง แล้วพูดว่า “ท่านกินเถอะ ผมอิ่มแล้ว”

เฒ่าประหลาดไม่มีความตำหนิใด ๆ แค่มองผมด้วยสายตากรุณา ไม่ได้แตะตะเกียบเลย แค่ยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าวันนี้เจ้ากอบกู้บททดสอบได้ เจ้าก็จะเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการของเต๋าหอชมทัศนีย์ ต่อจากนี้ก็ต้องแบกรับหน้าที่ปราบอสูรขจัดมาร”

เห็นเขาจริงจังขนาดนี้ ผมอดนึกถึงหนังของโจวซิงสือขึ้นมาอีกครั้ง จนหัวเราะพรืดออกมาว่า “อย่าบอกนะว่าท่านจะมอบภารกิจปกป้องสันติภาพของโลกให้ผม”

“จะพูดอย่างนั้นก็ได้” เฒ่ายังคงจริงจังมาก “เจ้าอย่าถือเป็นเรื่องตลก เพราะสิ่งที่ข้าพูดเป็นความจริงทั้งหมด”

“ก็ได้” ผมพยักหน้า ทั้งที่ในใจไม่เชื่อสักนิดในสิ่งที่เฒ่าคนนี้พูด