ตอนที่ 286 บุกโจมตี

ตอนที่ 286 บุกโจมตี

แน่นอนว่า ถึงสวีว่างจะคิดอะไรไว้มากมายในใจ แต่ตอนนี้ก็ไม่เหมาะที่จะพูดออกไปแล้ว

เขาเหลือบมองหลินอวี่หาน

ใบหน้านั้นซีดเซียวและอ่อนแรง แม้แววตาจะกลับมาเป็นปกติแล้ว ทว่าสีหน้ายังคงแฝงความสับสน ลึกๆ ในดวงตามีทั้งความสงสัยและชิงชังตัวเอง ซ้ำมือทั้งสองข้างก็ยังสั่นเทาไม่หยุด

คนคนนี้เพิ่งถูกดึงกลับมาจากปากเหวแห่งการพังทลาย สภาพจิตใจเปราะบางอย่างยิ่ง เหมือนกระดาษแผ่นบางที่แค่สะกิดนิดเดียวก็ขาด

ความคิดพวกนั้นอย่างไรเสียก็เป็นเพียงข้อสันนิษฐานของเขาเอง แถมยังซับซ้อน ชั่วขณะนี้คงสะสางให้ชัดเจนไม่ได้ พูดออกไปก็มีแต่จะเพิ่มความกังวล สู้ปล่อยให้หลินอวี่หานเชื่อไปก่อนดีกว่า ว่าขอเพียงเอาชนะอสูรกินคนได้ ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นปกติเอง

อย่างน้อยแบบนี้ก็ยังมีหวัง ยังมีทิศทางให้พยายามไขว่คว้า และยังมีหนทางแก้ปัญหาอยู่ตรงหน้า

ส่วนสิ่งที่เขาคิดไว้...ทำไมปมในใจถึงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ...สาเหตุลึกซึ้งเบื้องหลังความล้มเหลวในการกลายร่าง สภาพประหลาดแบบนั้น...