ตอนที่ 285 ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

ตอนที่ 285 ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

หลินอวี่หานเงียบไป

เขาก้มหน้าลงมองมือตัวเอง

มือคู่นั้นกลับมาเป็นปกติแล้ว ทว่าที่ปลายนิ้วเหมือนยังมีความรู้สึกแปลกประหลาดหลงเหลืออยู่

เขาเงียบไปพักใหญ่ ถึงได้เงยหน้าขึ้นมาแล้วฝืนยิ้มแหยๆ ออกมา

“รู้...”

น้ำเสียงแหบพร่าและแผ่วเบา

“ช่วงนี้ฉันสุขภาพจิตไม่ดีมาตลอด ฝันร้ายทุกวัน พอตื่นมาก็เหนื่อยยิ่งกว่าตอนไม่ได้นอน”

“ข้างหูมีเสียงเพ้อดังมาเป็นพักๆ เหมือนมีตัวอะไรคอยพูดกับฉัน สั่งให้ฉันไปทำ...ทำบางอย่าง”

“แล้วตรงหน้าก็มักจะเห็นภาพหลอน บางทีก็เห็นอสูรกินคนพุ่งเข้ามาใส่ บางทีก็เห็นพวกนายกำลังหัวเราะเยาะฉัน บางทีก็เห็น...”