บทที่ 34: ความเข้าใจผิด

บทที่ 34: ความเข้าใจผิด

ริชาร์ดไม่รู้ว่าในช่วงเวลานี้ เมืองดาบโค้งกำลังขาดแคลนอาหารอย่างหนัก ตอนมาเขาจึงไม่ได้เตรียมเสบียงมาเป็นพิเศษ

ถึงกระนั้น ริชาร์ดยังใช้ขนมปังดำสิบห้าก้อน แป้งสาลีสองถุง และเนื้อตากแห้งยี่สิบชั่ง แลกเกลือห้าสิบถุงจากบ้านของซัมบีมาได้

ตามคำบอกเล่าของป้าเพซี หลังจากเก็บภาษีเสร็จ ราคาของเกลือในเมืองก็ลดฮวบ ขณะที่ราคาอาหารพุ่งสูงขึ้น การแลกเปลี่ยนเช่นนี้จึงนับว่านางเป็นฝ่ายได้เปรียบเสียด้วยซ้ำ

“บ้านเจ้ามีลูกมากมายถึงเพียงนี้ อาหารพวกนี้คงประคองชีวิตไปได้อีกไม่นาน” ริชาร์ดเหลือบมองเด็กหลายคนที่อยู่ด้านข้าง

“ไม่เป็นไร ซัมบีออกไปล่าสัตว์แล้ว ส่วนข้าก็จะออกไปเก็บผักป่า เมื่อนำมารวมกับอาหารที่เจ้าแลกให้ข้า ก็น่าจะพอประคองไปจนข้าวสาลีสุกในฤดูใบไม้ร่วง”

เพซีโบกมือ ไม่ได้เห็นว่านี่เป็นปัญหาใหญ่แต่อย่างใด