บทที่ 33: อัศวินทิวลิป

บทที่ 33: อัศวินทิวลิป

แสงอาทิตย์ยามเย็นแดงฉานราวโลหิต

ริชาร์ดนั่งอยู่บนหลังคากระท่อมนายพราน กวาดตามองไปทั่วทั้งค่าย

กระท่อมไม้เรียงรายต่อเนื่องกัน ไร่นาถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ

คงไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งปี ค่ายแห่งนี้จะพัฒนาจากเดิมที่ไม่มีสิ่งใดเลย จนกลายเป็นสถานที่ใหญ่โตถึงเพียงนี้

ริชาร์ดกำลังครุ่นคิดว่าจะกลับดินแดนอาชาดำสักครั้งดีหรือไม่ เพราะเขามาแดนเหนือเป็นเวลานานแล้ว อีกทั้งสถานที่แห่งนี้ห่างไกลเกินไป จนถึงยามนี้ยังไม่ได้ติดต่อส่งจดหมายกับคนในครอบครัวเลยสักครั้ง

ยามนี้ค่ายเริ่มมั่นคงขึ้นเรื่อย ๆ และการพัฒนาก็เข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องแล้ว ต่อให้เขาจากดินแดนไปชั่วระยะหนึ่ง ก็คงไม่เกิดปัญหาใหญ่ เงื่อนไขในการกลับดินแดนอาชาดำจึงค่อย ๆ สุกงอมขึ้น