กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 22 ขายยากันยุง
เจียงเยี่ยนนั่งยอง ๆ ลงข้างอีกฝ่าย แล้วเอ่ยว่า “ไม่ใช่แบบนั้น! ของข้าชิ้นละสิบอีแปะเท่านั้น”
สวีโหย่วไฉตกตะลึง “สิบอีแปะ? ไม่ทราบว่าพี่ชายพอจะบอกข้าได้หรือไม่ว่าไปซื้อมาจากที่ไหน”
เครื่องหอมทั่วไปที่แพงหน่อยก็ต้องขายราว ๆ หนึ่งตำลึงเงินแล้ว สิบอีแปะนี่ซื้อได้ตั้งกองใหญ่เลยทีเดียว
เจียงเยี่ยนหัวเราะเบา ๆ “อยู่ไกลแค่เอื้อม ใกล้แค่ตากล่าวคือตัวข้านี่แหละ”
ดวงตาที่หรี่ลงของสวีโหย่วไฉเบิกกว้างขึ้นทันที “อย่าบอกนะว่ายากันยุงนี่คือสิ่งที่พี่ชายทำขึ้นเอง”
“พี่สวีสายตาเฉียบคม ฉลาดเป็นกรดจริง ๆ”
ดวงตาที่เบิกกว้างของสวีโหย่วไฉยิ่งกลมโตเข้าไปอีก “เจ้าชมว่าข้าฉลาดงั้นหรือ”
“คนโบราณกล่าวไว้ว่า ‘สวรรค์สร้างตัวข้ามา ย่อมมีประโยชน์ใช้อย่างแน่นอน’ พี่สวีคู่ควรคำนี้อยู่แล้ว”