กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 21 ยากันยุงไร้ควัน
จากนั้น เจียงเยี่ยนกับทุกคนก็ช่วยกันพลิกดูของที่ผึ่งแดดไว้เรื่อย ๆ จนกระทั่งค่ำวันที่สาม เขาก็พบว่าพวกมันแห้งสนิทดีแล้ว เจียงเยี่ยนดีใจจนเนื้อเต้น เขาหยิบยากันยุงที่ทำเสร็จแล้วขึ้นมาพูดกับหูซิ่งฮวาและเจียงสือโถวว่า
“ท่านพ่อท่านแม่ พรุ่งนี้พวกเราเข้าเมืองไปขายยากันยุงกันเถอะ”
“พรุ่งนี้เลยรึ”
พอถึงเวลาที่จะได้ขายจริง ๆ หูซิ่งฮวากลับรู้สึกใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ และกังวลขึ้นมา นางเอ่ยว่า “พวกเราจะขายมันได้จริง ๆ หรือ”
“ได้สิ!”
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ทั้งสามคนก็ตื่นแต่เช้าแล้วรีบออกเดินทางทันที
คนที่ขับเกวียนวัวคือลุงจางในหมู่บ้าน เนื่องจากแกเกิดมาขาไม่ค่อยดี ปกติเลยทำแรงงานอื่นไม่ไหว เลยไปหาซื้อวัวแก่มาสักตัวเพื่อรับจ้างขับเกวียน
ออกจากบ้านตอนเช้า กลับหมู่บ้านตอนเย็น ค่าโดยสารเที่ยวละหนึ่งอีแปะต่อคน แต่ถ้าไปกลับก็ต้องเสียสองอีแปะ