กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 253 สภาพอันน่าเวทนาของหานเซียงหลิง
ทันใดนั้นจ้าวหลินก็เหมือนจะคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปสั่งพวกลูกน้องว่า “เอามันไปโยนทิ้งไว้หน้าประตูวิลลาของลู่ผิง ให้จ้าวซีหนานนังสารเลวนั่นได้เห็น ให้สองพี่น้องพวกมันได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันหน่อย!”
เดิมทีจ้าวหลินก็มีความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของสูงมากอยู่แล้ว สำหรับหานเซียงหลิงในสภาพนี้ เขาหมดความสนใจไปโดยสิ้นเชิง อีกทั้งสภาพของหานเซียงหลิงตอนนี้ แม้จะยังไม่ตาย แต่ถึงช่วยชีวิตกลับมาได้ก็คงทำให้เขารู้สึกขยะแขยงอยู่ดี ตามร่างกายมีรอยแผลเต็มไปหมด บางจุดถึงกับแหว่งหายไปชิ้นหนึ่งด้วยซ้ำ สภาพเช่นนี้สูญเสียความงดงามดั้งเดิมไปจนหมดสิ้น ทำให้เขาไม่อาจยอมรับได้อย่างถึงที่สุด จึงสู้โยนทิ้งไปเสียเลยดีกว่า อย่างไรเสียหานเซียงหลิงก็ได้ทำหน้าที่ตอบสนองคุณค่าของเธอไปแล้ว