บทที่ 252 ความรู้สึกผิดของตู้เสวี่ยหาน

บทที่ 252 ความรู้สึกผิดของตู้เสวี่ยหาน

แม้จะไม่มีใครกล้าออกเสียงพูดอะไรอีก ทว่าสถานการณ์ของลู่ผิงกรุ๊ปก็ยังคงย่ำแย่อย่างยิ่ง

พ่อค้าแม่ค้าและไรเดอร์ในท้องถิ่นจำนวนไม่น้อยต่างพากันรวมตัวไปเรียกร้องต่อทางการให้เปิดบริการเซียวเสี่ยวเดลิเวอรีอีกครั้ง เพราะอย่างไรเสียก็ยังมีคนอีกมากที่ต้องพึ่งพางานนี้หาเลี้ยงปากท้อง

เมื่อต้องเผชิญกับแรงกดดันเหล่านี้ ทางการเองก็เริ่มต้านไม่อยู่ หลังจากวุ่นวายอยู่หลายวัน ในที่สุดก็ยอมเปิดให้เซียวเสี่ยวเดลิเวอรีกลับมาเปิดให้บริการอีกครั้ง

ทว่ามันกลับไม่ได้ช่วยอะไรได้มากนัก แม้เซียวเสี่ยวเดลิเวอรีจะดำเนินกิจการต่อไปได้ด้วยดี แต่แท้จริงแล้วการเปิดให้บริการของเซียวเสี่ยวเดลิเวอรีก็ไม่อาจช่วยแก้ปัญหาสภาพคล่องทางการเงินของลู่ผิงกรุ๊ปได้เลย

โครงการสร้างรีสอร์ทได้หยุดชะงักลงแล้ว