บทที่ 104 ไม่ใช่คนของวิทยาลัยพวกคุณ

บทที่ 104 ไม่ใช่คนของวิทยาลัยพวกคุณ

ทว่าพวกคนเกาหลีเหล่านี้กลับไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรกับเพลงฉินหวังพั่วเจิ้นเยว่มากนัก

เมื่อลู่ผิงบรรเลงจบ เขาก็ไม่คิดจะเสียเวลาพูดพร่ำเพื่อกับคนพวกนี้อีก ได้แต่เดินลงจากเวทีไปอย่างเฉยชา เพราะผลแพ้ชนะนั้นถือว่าชัดเจนจนไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้แล้ว

ในเวลานี้ อธิการบดีจึงก้าวออกมาส่งยิ้มให้บรรดาอาจารย์และนักศึกษาชาวเกาหลีกลุ่มนั้นพลางเอ่ยว่า "ขออภัยด้วยนะครับทุกท่าน นี่ก็แค่การละเล่นสนุกๆ ระหว่างนักศึกษา อย่าถือสาหาความกันเลย มิตรภาพต้องมาก่อน การแข่งขันเป็นเรื่องรอง ถือว่าแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันก็แล้วกันครับ!"