บทที่ 103 คนอัจฉริยะขนาดนี้มีแค่คนเกาหลีเท่านั้นแหละ

บทที่ 103 คนอัจฉริยะขนาดนี้มีแค่คนเกาหลีเท่านั้นแหละ

แม้ฝีมือกู่เจิงของลู่ผิงจะไม่ได้สูงส่งเท่าไวโอลิน แต่ก็ถือว่าเชี่ยวชาญ ไม่ได้บอกว่าเก่งกว่าพวกปรมาจารย์กู่เจิงเหล่านั้น แต่อย่างน้อยในสถานที่นี้ก็ไม่มีใครเก่งไปกว่าลู่ผิงแล้ว

เมื่อมีเครื่องเสียงช่วยขับเน้น เสียงกู่เจิงก็ทำให้ผู้คนโดยรอบเคลิบเคลิ้มไปตามๆ กัน บรรดาอาจารย์บนเวทีต่างก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าชื่นชม

อธิการบดีถึงกับหันไปถามอาจารย์ข้างๆ อย่างตื่นเต้น "นักศึกษาคนนี้อยู่ห้องไหนกันแน่? บุคลากรที่มีความสามารถแบบนี้ ทำไมจนถึงตอนนี้ทางวิทยาลัยถึงยังไม่รู้เรื่องอีก?"

อาจารย์ข้างๆ ได้แต่เกาหัวแก้เก้อ "ดูเหมือนว่านักศึกษาคนนี้จะไม่ใช่คนของวิทยาลัยเราครับ!"