กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อปู้จิงอวิ๋นจมดิ่งลงสู่อาณาเขตมายา หงหยวนก็หันหลังเดินออกจากห้องไป
นอกห้อง เจิ้นเมิ่ง หวยคง รวมถึงจื่อหนิงและบุตรชายต่างกำลังรอคอยอยู่
เมื่อเห็นหงหยวนออกมา เจิ้นเมิ่งก็รีบเอ่ยถามทันที “ท่านอาจารย์หง ศิษย์พี่หยุนเขา...”
จื่อหนิงที่ได้ยินเสียงก็เอ่ยถามเบา ๆ เช่นกัน “ท่านอาจารย์ พี่ซานเขาเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?”
“ชู่ว!”
หงหยวนส่งสัญญาณให้ทุกคนพูดเบา ๆ ก่อนจะพาทุกคนไปที่ห้องโถงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เขายังคงหลับอยู่ ผลลัพธ์ยังไม่แน่ชัด ทุกอย่างต้องรอให้เขาฟื้นขึ้นมาเสียก่อนจึงจะรู้ได้”
เจิ้นเมิ่งถามย้ำอีกครั้ง “ต้องใช้เวลานานเท่าใดหรือเจ้าคะ?”
“อืม...”